De Medbeds

Men zegt weleens: "Eerst zien, dan geloven." Ik draai dat liever om: "Eerst geloven, dan zien." En ja... dat is een wereld van verschil. Dus vooruit, laten we de knuppel eens in het medbedhok gooien en kijken wat er gebeurt.

"Ze bestaan niet."
"Onmogelijk."
"Bullshit."
"Daar hebben we de technologie helemaal niet voor."

Dat soort reacties kennen we inmiddels wel. Maar daar kom je niet veel verder mee. Kijk eens rustig om je heen. Welke technologie heb jij in huis? Waarschijnlijk een televisie, een draadloze router, een smartphone, een laptop, misschien zelfs een robotstofzuiger die slimmer lijkt dan sommige politici. Allemaal prachtige techniek. Maar word je er werkelijk wijzer of gezonder van?

De techniek staat voor niets, zeggen we dan. Toch vraag ik me soms af of dat wel helemaal waar is. Wanneer je terugkijkt in de geschiedenis, zie je namelijk dat er opmerkelijk veel uitvindingen zijn verdwenen. Uitvinders raakten in de vergetelheid, werden tegengewerkt of verdwenen onder mysterieuze omstandigheden. Toeval? Misschien. Misschien ook niet.

Neem Nikola Tesla. Vrijwel alles wat met wisselstroom en moderne elektriciteit te maken heeft, draagt zijn stempel. Hij bouwde bovendien de Wardenclyffe Tower, bedoeld om draadloze energie én communicatie mogelijk te maken. Een fascinerend idee. Maar toen financier J.P. Morgan hoorde dat er geen energiemeter tussen kon worden gezet, verdween de belangstelling als sneeuw voor de zon. Rond 1915 kwam het project ten einde. En dan Raymond Royal Rife. Volgens zijn aanhangers ontwikkelde hij apparatuur die met specifieke frequenties ernstige ziekten, waaronder kanker, kon behandelen. Zijn werk werd uiteindelijk verboden en verdween uit de reguliere geneeskunde. Of dat terecht was of niet, daar lopen de meningen nog altijd sterk over uiteen. Feit is dat zijn naam, ruim honderd jaar later, nog steeds wordt genoemd wanneer alternatieve medische technologie ter sprake komt.

En zo zijn er nog tientallen uitvinders waarvan je je kunt afvragen waarom hun werk nooit echt een vervolg heeft gekregen. Nu even iets anders. Sciencefiction. Ach, zeggen we dan: "Dat is maar een film." Maar is dat eigenlijk wel zo eenvoudig? Hollywood laat ons al tientallen jaren technologie zien waarvan we zeggen dat die onmogelijk is. En toch... wie had vijftig jaar geleden gedacht dat vrijwel iedereen een apparaatje in zijn broekzak zou hebben waarmee je wereldwijd kunt videobellen, navigeren, foto's maken en binnen een seconde alle kennis van de wereld kunt opzoeken? Soms loopt fantasie opvallend dicht langs de werkelijkheid.

Kijk bijvoorbeeld eens naar The Simpsons. Regelmatig lijken gebeurtenissen uit die serie later daadwerkelijk plaats te vinden. Toeval? Een bijzonder goede neus voor maatschappelijke ontwikkelingen? Of iets anders? Iedereen mag daar zijn eigen conclusie uit trekken. Een ander voorbeeld is de film Elysium. Daar leeft de elite in een gigantisch ruimtestation Elysium, terwijl de rest van de mensheid op aarde achterblijft in armoede en ziekte. Uiteindelijk weten de rebellen het ruimtestation te bereiken. Vervolgens worden schepen naar de aarde gestuurd..., gevuld met medbeds die mensen in enkele minuten volledig herstellen.



Sciencefiction. Of misschien een voorproefje van wat ooit mogelijk wordt. Nu hoor ik je misschien denken: "Ja hoor... straks groeien er ook nog nieuwe armen en benen." Dat klinkt inderdaad als pure sciencefiction. Maar bedenk eens hoeveel onmogelijkheden inmiddels heel gewoon zijn geworden. Vliegen was onmogelijk. Een hart transplanteren was onmogelijk. Videobellen was onmogelijk. En toch... Misschien is "onmogelijk" wel gewoon een woord dat de mens gebruikt totdat iemand het tegendeel bewijst.

Persoonlijk vermoed ik dat de technologie die wij dagelijks zien, niet noodzakelijkerwijs de meest geavanceerde technologie is die bestaat. Hoe groot dat verschil werkelijk is? Geen idee. Misschien tien jaar. Misschien vijftig. Misschien meer. En precies daarom sluit ik het bestaan van medbeds niet bij voorbaat uit. Sterker nog... ik vind het een interessante gedachte. Want zodra je jezelf toestaat de mogelijkheid open te laten, gebeurt er iets bijzonders. Je hoeft niet direct overtuigd te zijn. Je hoeft alleen maar nieuwsgierig te worden. En nieuwsgierigheid is vaak het begin van nieuwe ontdekkingen.

Daarom schrijf ik af en toe iets over medbeds. Niet omdat ik beweer alle antwoorden te hebben. Maar omdat iedere grote verandering ooit begon met één eenvoudige vraag: "Wat als...?" En wie weet... misschien is dat wel de krachtigste technologie die de mens bezit: zijn verbeelding.

Robert Boerman - 21-07-2026